شمارهٔ ۲۸۹ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا دور شدی ز چشم غمدیده من
افعی بلا شد مژه در دیده من
خود سوختم و همی نمی دارد دست
آتش ز گیاه جان تفتیده من
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شاعر از درد و غم ناشی از دوری محبوب سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که مژه‌هایش به افعی تبدیل شده و نشانه‌ای از درد و بلا در چشمانش است. او در حال سوختن از این احساسات است و در عین حال نمی‌تواند برای خود کمکی کند. آتش در وجودش بازتابی از جان رنجور و تفتیده‌اش است.