شمارهٔ ۳۲۴ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شعر، شاعر از شباندن و دوری عاشقانه سخن می‌گوید و از شب فراق می‌خواهد که به پایان برسد و صبح امید آغاز گردد. او از شب می‌خواهد که اگر عمر اوست، سریع‌تر بگذرد و اگر جان اوست، به جای خواب و خاموشی، صبح را روشن کند.