شمارهٔ ۳۲۷ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دل تا کی به هرزه تدبیر کنی
وز خون جگر به جوی غم شیر کنی
تار تو کز آن دام مگس نتوان کرد
خواهی که به آن همای نخجیر کنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر ناامیدی و درد درونی شاعر است. شاعر از دل خود می‌خواهد که چرا به تدبیرهای بی‌معنا ادامه می‌دهد و از غم و درد خود نمی‌کاهد. همچنین اشاره به ناتوانی در فرار از دام مشکلات دارد و به امیدی برای تغییر وضعیت اشاره می‌کند، اما در نهایت احساس یأس و ناامیدی را با خود دارد.