شمارهٔ ۳۲۸ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی وضعیت انسان و رابطه‌اش با علم و عقل می‌پردازد. شاعر از دل می‌خواهد که چرا به علم و معرفت روی نمی‌آورد و در عمق وجودش به جستجوی حقیقت نمی‌پردازد. او به انسان یادآوری می‌کند که با وجود توانایی در همدوشی با عقل کل، هنوز در سطح و پستی باقی مانده است و باید تلاش کند تا به آنچه که در درونش نهفته است، دست یابد.