شمارهٔ ۳۳ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای دوست بیا که بی تو بودن عار است
جان بی تو ز من چو سایه دیوار است
صبح همه بی باده وصلت شام است
نور همه بی نور جمالت تار است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر احساس عمیق وابستگی و نیاز به وجود محبوب را بیان می‌کند. شاعر می‌گوید که زندگی بدون دوست و محبوبش بی‌معنا و عار است، و وجود او را به سایه‌ای بی‌روح تشبیه می‌کند. صبح بدون دیدار او برایش شبی تاریک می‌ماند و نور بی‌جمال او نیز به تاریکی تبدیل می‌شود. به‌طور کلی، احساس تنهایی و عشق عمیق در این ابیات به خوبی به تصویر کشیده شده است.