شمارهٔ ۶۱ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دی مرکب حکمت آنکه بر گردون تاخت
بنشست و برای بنده معجونی ساخت
گفتی که مگر به هیمه هجرش پخت
کآتش ز حرارت به درونم انداخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به تصویرسازی از حکمت و معانی عمیق زندگی پرداخته است. بر این اساس، حکمت از عالم بالا به زمین نازل میشود و برای انسان (بنده) تجربهای خاص و معجونگونه میسازد. او به نوعی دلتنگی و حرارت دل اشاره میکند که از عشق و جدایی ناشی میشود و این حرارت در درون او شعلهور است.