شمارهٔ ۷۷ میرداماد
میرداماد / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مه ساغر و آسمان خم باده ماست
خورشید سویدای دل ساده ماست
حکمت رهی روان آزاده ماست
نه صومعه وقف تار سجاده ماست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی‌های عشق و آزادی اشاره می‌کند. او باده را نماد شور و نشاط می‌داند و آسمان را به سادگی دل خود تشبیه می‌کند. همچنین، او حکمت را در زندگی آزاد و بی‌قید و شرط می‌یابد و بر این نکته تأکید می‌کند که حقیقت و معنویت در مکان‌های محدود مانند صومعه‌ها و بر روی سجاده‌ها تحقق نمی‌یابد.