شمارهٔ ۹۵ میرداماد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به درد و longing خود از دوری محبوبش اشاره می‌کند. او خود را مانند یک غنچه می‌داند که از دوری محبوبش لبخندش رفته و غمگین است. او مانند پیاله‌ای پر از اشک در دست دارد و ناله‌اش مانند بوی خوشی است که در باد می‌وزد. به طور کلی، احساسات عشق و غم از جدایی در این شعر به وضوح نمایان است.