شمارهٔ ۱۴۷ محمد بن منور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شیخ می‌گوید که خداوند به یکی از پیامبرانش وحی فرستاد که اگر کسی مرا دوست دارد، باید عشق به دنیا را از دل خود بیرون کند، زیرا عشق به دنیا و عشق به من نمی‌تواند با هم جمع شود. شیخ ادامه می‌دهد که هر کسی که در مسیر خداوند چیزی را رها کند، به جای آن خداوند به او چیزی بهتر عطا می‌کند. همچنین، کسی که زندگی‌اش در راستای خدا و برای خدا نباشد، مرگش ارزشی نخواهد داشت. در پاسخ به سؤالی درباره آرامش، شیخ توضیح می‌دهد که آرامش در خالی کردن دل از تمام خواسته‌هاست و خدا به بندگان خود بینایی به عیوبشان عطا کرده است. او می‌افزاید که کسی که از دنیا زهد ورزد، حکمت را در دلش قرار می‌دهد و عیوب دنیا را می‌بیند. در نهایت، یادآوری می‌کند که کسی که کلمه «لا اله الا الله» را بگوید، با خدا بیعت کرده و نباید او را نافرمانی کند. اگر کسی در دنیا از ذکر خدا لذت نبرد، در آخرت نیز از دیدن خداوند و بهشت لذت نخواهد برد.