شمارهٔ ۱۷۲ محمد بن منور
شیخ ما را پرسیدند کی الفقراتم ام الغنی؟ شیخ گفت الغنیة عن الکل. پس گفت:
ذا نحن ادلجنا و انت امامنا
کفی لمطا یا نا بذکرک هادیا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن اشاره به بحثی درباره فقر و غنا دارد. پرسشگر از شیخ میپرسد که آیا فقر بهتر است یا غنا. شیخ پاسخ میدهد که غنا به معنای بینیازی از همه چیز است. سپس ادامه میدهد که ما در سفری هستیم و شما پیشروی ما هستید. اشاره به این است که یاد خداوند برای ما رهنما و راهنمایی است.