نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۹ محمد بن منور

محمد بن منور / منقولات

شیخ گفت ما همسایگان چپ و راست و پس و پیش را از خدای بخواسته‌ایم و خداوند تعالی ایشان را در کار ما کرده است پس گفت همسایگان ما بلخ و مرو و نشابور و هریست و هم شیخ ما گفت کی در حقّ کسانی کی گرد ما درند هیچ چیز نمی‌باید گفت کی آنکس کی بر خری نشسته یکبار بدین کوی و بدین خانقاه ما گذشته است یا برگذرد و یا روشنایی شمع ما بر وی تابد خداوند تعالی بروی بکرامت رحمت کند.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شیخ گفت که ما از خدا خواسته‌ایم همسایگانی داشته باشیم در اطراف خود و خداوند نیز این خواسته را برآورده کرده است. او به همسایگان ما اشاره کرد که شامل بلخ، مرو، نشابور و هریست هستند. سپس تاکید کرد که نسبت به کسانی که در اطراف ما هستند، هیچ چیز نباید گفته شود، زیرا هر کسی که یک بار از این کوی و خانقاه ما عبور کرده باشد، یا دوباره عبور خواهد کرد و یا نور شمع ما بر او خواهد تابید. در پایان دعا کرد که خداوند بر او رحمت کند.