شمارهٔ ۳۹ محمد بن منور
محمد بن منور / منقولات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
شیخ گفت ایزد تعالی در همه جایها حقّ خود راتبع حقّوق خلق گرداند و از کرم و فضل تقصیردر حقّ خود عفو کند و درگذارد و در حقّوق خلق روا ندارد برای آنکه رحمت صفت حقّست و عجز صفت خلق آنگه این بیت بگفت:
آری چنین کنند کریمان کی شاه کرد
سوی رهی بچشم بزرگی نگاه کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شیخ بیان می‌کند که خداوند حقوق خود را تابع حقوق خلق قرار داده و به خاطر بزرگواری و رحمتش، از حقوق خودش در می‌گذرد. اما در حقوق خلق سهل‌انگاری نمی‌کند، چرا که رحمت خاص خداوند است و بشر به ضعف و عجز خود شناخته می‌شود. در ادامه، با اشاره به کرم خداوند، بیان می‌کند که کریمان همیشه با نگاه بزرگی به راه راست هدایت می‌کنند.