شمارهٔ ۴۳ محمد بن منور
شیخ گفت روزی در میان مجلس که: این تصوف عزّیست در ذُلّ، توانگریست در درویشی، خداوندیست دربندگی، سیریست در گرسنگی، پوشیدگیست در برهنگی، آزادیست در بندگی، زندگانیست در مرگ، شیرینیست در تلخی هرکه در این راه آید و بدین صفت نرود هر روز سرگردان‌تر باشد.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شیخ در مجلسی گفت که تصوف نوعی ذلت در ثروتمندی و بندگی در درویشی است. او بیان می‌کند که در گرسنگی، پوشیدگی و برهنگی آزادی وجود دارد و زندگی در مرگ و شیرینی در تلخی نهفته است. هر کس که به این راه گام بگذارد و به این صفات نچسبد، هر روز بیشتر سردرگم خواهد شد.