نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵ محمد بن منور

محمد بن منور / منقولات

کسی به نزدیک رسول صلی اللّه علیه و سلم آمد و گفت کی مرا سخنی گوی در مسلمانی که اصلی باشد که دست در آن زنم. گفت بگوی آمَنْتُ بِاللّه ثُمَّ اسْتَقمْ و درین آیت می‌گوید که اِنَّ الَّذِینَ قالُوا رَبُّنَا اللّه ثُمَّ اسْتقامُوا معنی درین آیت آن می‌گوید لاتروغوا روغان الثعلب که چون روباه چرخه مزنید کی هر زمانی سر بجایی دیگر زنید کی آن ایمان درست نباشد ایمان چنان آرید کی گویید اللّه اللّه و بر آن استوار باشید و استوار بودن آن باشد که چون خدای گفتی نیز حدیث مخلوق بر زفان نرانی و دوستی با کسی دار که چون تو برسی اونرسد و باقی باشد تا تونیز هست باشی کی هرگز نرسی.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

کسی نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم رفت و خواست که سخنی در مورد اصول ایمان بگوید. ایشان فرمودند: "بگویید آمنت بالله ثم استقم"، یعنی "به خدا ایمان بیاورید و سپس بر آن استقامت داشته باشید". در آیه‌ای آمده که کسانی که می‌گویند "ربنا الله" و سپس ثابت قدم می‌مانند، مورد تأکید هستند. وی تأکید کرد که نباید مانند روباه‌ها رفتار کرد و ایمان باید پایدار باشد. استقامت یعنی وقتی به خدا می‌گوید "خداوند"، باید در عمل نیز بر این ایمان ثابت بمانید و دوستی‌هایتان را با کسانی تنظیم کنید که در راستای ایمان شما باشند و هیچگاه از آن منحرف نشوید.