نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۷ - در مدح شاه فقید سعید ناصرالدین شاه می فرماید محیط قمی

محیط قمی / هفت شهر عشق / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

نو بهار آمد و آراست چمن را چو عروس

موسم عشرت و هنگام کنار آمد و بوس

باغ ز انواع ریاحین چو پرطاووس است

گلستان از گل حمری همه چون چشم خروس

عارض باغ زمشّاطه گی باد بهار

شده آراسته تر از رخ زیبای عروس

گرت امروز دهد دست به جای می و نقل

چشم جانانه ببین و لب معشوقه به بوس

من به یک بوسه بدان شوخ فرنگی به خشم

گر میسّر شودم سلطنت روس و پروس

روز عید است و پی دعوت ارباب نیاز

خاست از درگه شاهنشه دوران غوکوس

ناصرالدین شه قاجار خداوند ملوک

که کمین چاگر او راست فر کیکاوس

تا فلک خاسته بانگ طرب از ساحت ملک

تا به اقبال بر اورنگ شهی کرده جلوس

عهد او عهد سلامت بود و دور امان

حبّذا این شه و این عهد سعادت مأنوس

کاروان گر ببرد دفتر اشعار محیط

شکر از هند عوض آورد و قند از روس

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعری درباره بهار و زیبایی‌های آن است. بهار به چمن‌ها و باغ‌ها زیبایی بخشیده و آنها را شبیه عروسی زیبا آراسته است. گل‌ها و ریاحین در باغ‌ها به وفور دیده می‌شوند و باغ به مانند طاووس زیباست. شاعر به ایام خوشی و عشق اشاره می‌کند و از معشوقه‌اش می‌خواهد که او را با بوسه‌ای سرشار از محبت نوازش کند. همچنین اشاره‌ای به حکومت ناصرالدین شاه قاجار و دوران خوشی که در آن قرار دارند، می‌شود و تأکید بر دوستی و آرامش در آن زمان وجود دارد. در نهایت، شاعر بر لزوم قدردانی از زیبایی‌های زندگی و آثار شاعران تأکید می‌کند.