هفت شهر عشق — محیط قمی
فهرست شعرها
- شمارهٔ ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم — درخور حمد و ثنا بار خدایی است کریم
- شمارهٔ ۷ - مزیّن به مدح حضرت علی بن الحسین علیه السلام — یک دو روزی در کفم آن سیم ساق افتاده بود
- شمارهٔ ۶ - در مدح رابع اصول دین ثالث ائمه هُدی حضرت سیّدالشهداء علیه السلام — نیمه شب بر سرم آن خسرو شیرین آمد
- شمارهٔ ۴ - در ثنای عصمت کُبرای خدا حضرت فاطمه ی زهرا علیهما السلام — ای چهر بر فروخته ات، لاله زار عمر
- شمارهٔ ۳ - در منقبت شاه سریر ولایت حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام — ای دل به یمن سلطنت فقر، شاه باش
- شمارهٔ ۸ - موشّح به مدح باقر علوم النبیّین حضرت امام محمد باقر علیه السلام — به بزم قرب حجابی به غیر دوست ندیدم
- شمارهٔ ۲ - در نعت حضرت ختمی مآب گوید — اگر زنطقه ی موهوم، آمده دهنی
- شمارهٔ ۵ - در مدح اصغر ثقلین و اکبر سبطین حضرت امام حسن علیه السلام — منم که شهره به سرگشتگی به هر کویم
- شمارهٔ ۱۱ - در منقبت ثامن الائمّه حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام — نسیم روح فزا از دیار دوست رسید
- شمارهٔ ۱۰ - در مدح امام هفتم باب الحوائج حضرت امام موسی کاظم علیه السلام — یار برفت و دور از او، صبر و قرار شد زکف
- شمارهٔ ۱۳ - در مدح امام دهم حضرت امام علی النّقیّ علیه السلام — سر رفت و دل هوی تو بیرون زسر نکرد
- شمارهٔ ۱۲ - در مدح بابُ المراد حضرت امام محمد تقی جواد علیه السلام — کجا است زنده دلی کاملی مسیح دمی
- شمارهٔ ۱۴ - در مدح امام یازدهم حضرت حسن بن علی العسکری علیه السلام — دلم که بود زآلایش طبیعت پاک
- شمارهٔ ۹ - در ثنای امام به حق ناطق امام جعفر صادق علیه السلام — شهی که شیوه ی درویش پروری داند
- شمارهٔ ۱۶ - در مدح حضرت ابوالفضل العبّاس علیه السلام — آن قوی پنجه که آزردن دل ها است فَنَش
- شمارهٔ ۱۵ - در منقبت خاتم الاوصیاء حضرت صاحب العصر و الزّمان علیه السلام — حدیث موی تو نتوان به عمر گفتن باز
- شمارهٔ ۲۴ - در نعت وجود مقدس خاتم النبیّین صلی الله علیه و آله و سلم — اول صبح دوم، آخر دوران شب است
- شمارهٔ ۲۰ - مختوم به مدح حضرت مالک اشتر روحی له الفدا — مرید عشق نجوید، مراد خاطر خویش
- شمارهٔ ۱۸ - در مدح نور دیده ی مجتبی حضرت قاسم علیه السلام — پی خرابی دل سیل عشق بنیان کن
- شمارهٔ ۲۱ - بنگر صفای جام و می لعل فام را — بنگر صفای جام و می لعل فام را
- شمارهٔ ۱۹ - در رِثاء حضرت علیّ بن الحسین الاصغر علیه السلام — ز رنگ هستی خود ساده ساز لوح ضمیر
- شمارهٔ ۱۷ - در مدح حضرت علی بن الحسین الاکبر علیه السلام — ای لعبت فَرّخ رخ فرخنده شمایل
- شمارهٔ ۲۲ - در میلاد سعادت بنیاد امام زمان علیه السلام — عید است و کرده دلبر من دست و پا خضاب
- شمارهٔ ۲۳ - در مدح امام الانس و الجّان صاحب العصر و الزمان علیه السلام — ای پایه ی جلال تو آن سوتر از جهات
- شمارهٔ ۳۲ - مختوم به منقبت حضرت ولایت مآب علیه السلام — دور نمودم تا فلک از آستان دوست
- شمارهٔ ۲۷ - و له علیه الرحمه فی التّشبیب و التّحبیب — تا زتاب می گل رویت شکفت
- شمارهٔ ۲۶ - ایضاً در مدح شاه اولیاء ارواح العالمین له الفدا — بی تو نباشد عجب، گر زدل آرام رفت
- شمارهٔ ۳۰ - در منقبت حضرت ابوالامه علی بن ابیطالب علیه السلام — چون در چمن چمان شد، آن شوخ سرو قامت
- شمارهٔ ۲۵ - مختوم به منقبت شاه ولایت علیه السلام — بی رخ و زلف تو دل را روز و شب آرام نیست
- شمارهٔ ۲۹ - موشح به منقبت شاه ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام — جان ناقابل قربان تو نیست
- شمارهٔ ۲۸ - در منقبت مولای متقیان امیرمؤمنان علیه السلام — تهی زخویشم و سرشار آن چنان از دوست
- شمارهٔ ۳۱ - در مدح سیّد صادق طباطبایی فرماید — خوبان جهان از چو جهان مهر وفا نیست
- شمارهٔ ۳۴ - ایضاً در مدح شاه اولیا ارواح العالمین له الفدا — غیرت طوبی بود، قامت دلجوی دوست
- شمارهٔ ۳۵ - ایضاً من نوادر طبعه و خیاله علیه الرحمه — نه به تنها دل من از پی دلدار به رفت
- شمارهٔ ۳۷ - و منه ایضاً فی التّشبیب و التّجبیب علیه الرحمه — بسیار زلف پرشکن و پرخم اوفتد
- شمارهٔ ۳۳ - در نعت حضرت رسالت پناه صلی الله علیه و آله و سلم — سه چیز اهل طلب را بود نشان سعادت
- شمارهٔ ۴۰ - در مدح امیرالمؤمنین و اهل بیت طاهرین علیه السلام — دل در غم تو دژم نباشد
- شمارهٔ ۳۹ - مختوم به اهل بیت عصمت و طهارت علیه السلام — جماعتی که دل و جان به عشق نسپارند
- شمارهٔ ۳۸ - مختوم به مدح شاه ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام — چون کارها موافق تقدیر می‌شود
- شمارهٔ ۳۶ - در مدح حضرت اسدالله الغالب علی ابن ابیطالب علیه السلام — آن شاهد مقصود که در پرده نهان بود
- شمارهٔ ۴۷ - مختوم به مدح شاه ولایت علی بن ابیطالب علیه السلام — گر به شمشیر توام قتل میسّر می‌شد
- شمارهٔ ۴۸ - مختوم به مدح مولای متقیان و امیرمؤمنان علیه السلام — مدام فتنه از آن چشم مست می‌ریزد
- شمارهٔ ۴۳ - مختوم به مدح حضرت ساقی کوثر حیدر صفدر علیه السلام — ساقیا زان می دیرینه بده جامی چند
- شمارهٔ ۴۵ - مختوم به مدح مولای متقیان و امیرمؤمنان علی بن ابیطالب علیه السلام — قد پی تعظیم خلق خم نتوان کرد
- شمارهٔ ۴۶ - در منقبت عین الله الناظره حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام — کوه نتواند شدن سدّ ره مقصود مرد
- شمارهٔ ۴۴ - مختوم و موّشح به مدح حضرت شاه ولایت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام — شکر چون لعل تو شیرین نباشد
- شمارهٔ ۴۱ - ایضاً در مدح شاه ولایت علیه السلام — دوش چو در بزم جام، بر لب جانان رسید
- شمارهٔ ۴۲ - در مدح امیرالمؤمنین و امام المتّقین علیه السلام — دوش در صحن چمن از چه سبب غوغا بود
- شمارهٔ ۴۹ - در منقبت شاه اولیا و سلطان اوصیا علیه السلام — مرغ دل پر در هوای آشنایی می‌زند
- شمارهٔ ۵۴ - در منقبت سلطان سریر امامت حضرت صاحب الزّمان علیه السلام — نوید مقدم دلدار داد، باز بهار
- شمارهٔ ۵۱ - در میلاد سعادت بنیاد امام زمان علیه السلام — نوبهار فرّخ آمد، نوبت بستان بود
- شمارهٔ ۵۰ - در نیایش حضرت امیرالمؤمنین و امام المتقین علیه السلام — مه من هر که تو را ناظر و مایل نبود
- شمارهٔ ۵۶ - در مدح معیّر الممالک دام مجدُهُ — آب خضر از لب لعل تو نه من جویم و بس
- شمارهٔ ۵۵ - در مدح ولیّ مطلق و امام بر حق حضرت امیرالمؤمنین علیه السلام — زچهره پرده بر افکند، پردار امروز
- شمارهٔ ۵۳ - در تهنیت غدیر و منقبت حضرت امیر علیه السلام — گرفت عهد زاشیا، دو روز، رب قدیر
- شمارهٔ ۵۲ - ایضاً در میلاد با سعادت حضرت صاحبّ الزّمان علیه السلام — ای منتظران مژده که آمد گه دیدار
- شمارهٔ ۶۳ - و له ایضاً: عَلَیهِ الرَّحمَه — یاد آیدم چو محنت ایام سخت خویش
- شمارهٔ ۶۲ - موشّح به اسم مبارک اعظم اسماء الله الحسنی علیه السلام — غارت هوش می کند، جلوه ی سرو قامتش
- شمارهٔ ۶۰ - ایضاً مختوم به مدح سلطان سریر ارتضا حضرت علیّ مرتضی علیه السلام — دیار دل که پرآشوب بود، ناحیتش
- شمارهٔ ۶۴ - در منقبت حضرت صاحب الأمر و الزّمان علیه السلام — دو چیز مایه ی عشرت بود، علی التّحقیق
- شمارهٔ ۵۷ - وَ لَهُ عَلَیهِ الرَّحمه ایضاً فی التَّشبیب — غیر بوسیدن تو نداریم هوس
- شمارهٔ ۵۹ - ایضاً در مدح سلطان سعید مبرور مغفور — ای دل به راه عشق بتان استوار باش
- شمارهٔ ۵۸ - و له ایضاً فی التَّشبیب و التّحبیب — کیست آن مه که چو جولان دهد از ناز فرس
- شمارهٔ ۶۱ - مختوم به مدح خانواده ی عصمت و طهارت علیه السلام — عجب مدار اگر وضع عالم است پریش
- شمارهٔ ۷۰ - و له عَلَیهِ الرَّحمَه ایضاً فی التّشبیب و التّحبیب — امروز دلا از دوش، آشفته‌ترت بینم
- شمارهٔ ۷۱ - مختوم و موشّح به مدح آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم — افکنده موی یارم، بس عقده‌ها به کارم
- شمارهٔ ۶۹ - در منقبت ولیّ خدا و وصیّ نبی، علیّ مرتضی علیه السلام — با غم هجر تو جانا، شادمانی چون کنم
- شمارهٔ ۷۲ - موشّح به نام نامی حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام — چشمان تو امروز نموده است خرابم
- شمارهٔ ۶۵ - در منقبت و رثاء حضرت فاطمه ی زهرا علیه السلام — امروز قلب عالم امکان بود ملول
- شمارهٔ ۶۷ - در نعت و منقبت عقل اول و پیغمبر آخر حضرت خاتم النّبیّین صلی الله علیه و آله و سلم — ای در وجود تو کون و مکان عدم
- شمارهٔ ۶۶ - ایضأ در رثاء حضرت صدیقه ی کبری و سیده ی نساء علیه السلام — ما را کجا به کوی تو ممکن بود وصول
- شمارهٔ ۶۸ - در وفات شیخ الفقها حاج ملّا علی کنی می فرماید — ای دریغا که باز در اسلام
- شمارهٔ ۷۶ - در مدح حضرت اسدالله الغالب علی بن ابیطالب علیه السلام — رنج‌ها برده فراوان، هنر آموخته‌ام
- شمارهٔ ۷۳ - ایضاً در منقبت شاه ولایت مآب حضرت ابو تراب علیه السلام — چون ماه رخت به خواب بینم
- شمارهٔ ۸۰ - و له ایضاً علیه الرَّحمَةِ و الغُفران — خاطر از زلف تو امروز، پریشان کردم
- شمارهٔ ۷۵ - مزیّن به اسم مبارک نبی و وصیّ صلی الله علیه و آله و سلم — روزگار پیش از این، خوش روزگاری داشتیم
- شمارهٔ ۷۷ - موشّح و مختوم به نام نامی حضرت صاحب الزمان علیه السلام — گدای میکده ام خشت زیر سر دارم
- شمارهٔ ۷۹ - در مدح شاه اولیا علیه صلوات الله فرماید — ما پاک دلان بی ریاییم
- شمارهٔ ۷۸ - در ستایش و مدح مولای پرهیزکاران علی بن ابیطالب علیه السلام — مایهٔ ایمان و کفر، عشق تو شد ای صنم
- شمارهٔ ۷۴ - در مدح امیرالمؤمنین و امام المتقین علیه السلام — حالی دارم پریش و وضعی درهم
- شمارهٔ ۸۱ - ایضاً غزل: منه تَغَمَّده الله تعالی بِغُفرانه — من شیفته و مست و خراب از غم یارم
- شمارهٔ ۸۳ - ایضاً منه تَغمّدهُ الله تعالی برحمته — ای یاد تو مونس دل من
- شمارهٔ ۸۴ - در تهنیت ولادت سیّد کائنات حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم — به یمن مولد ختم رسل، رسول امین
- شمارهٔ ۸۵ - موشّح و مختوم به مدح شاه اولیاء علیه السلام — بَرِ رُخ تو حرام است روی گُل دیدن
- شمارهٔ ۸۶ - ایضاً فی مدح اسدالله الغالب علی بن ابیطالب علیه السلام — خوش است در دم رفتن، رخ تو را دیدن
- شمارهٔ ۸۷ - در منقبت حضرت ولی عصر امام زمان علیه السلام — صباح الخیر زد بلبل به گلشن
- شمارهٔ ۸۸ - ایضاً منه تَغَمَدَّهُ الله تعالی بِغُفرانه — قیرگون زشام خط، صبح روی یارم بین
- شمارهٔ ۸۲ - ایضاً منه علیه الرَّحمَةِ و الغُفران — ای دل ز غنم کم گو، از فقر و فنا دم زن
- شمارهٔ ۹۱ - در نیایش امام دوازدهم حضرت صاحبّ الزّمان علیه السلام — یاری که بهر او بود، بسیار چشم در ره
- شمارهٔ ۹۳ - و له ایضاً الرَّحممَه — المنة الله که گرفتار کمندی
- شمارهٔ ۹۴ - در مدح وزیر عدلیه غلامحسین خان غفاری — آگهی دیگر چه‌ها ای غارت جان کرده‌ای
- شمارهٔ ۹۲ - موشّح به نام نامی حضرت اسدالله الغالب علی بن ابیطالب علیه السلام — یار چون تیغ کشد، گو سپر اندازی به
- شمارهٔ ۹۶ - و له علیه الرَّحمَةُ وَ الغُفران — برهاند قید عشقم، ز بلای پارسایی
- شمارهٔ ۸۹ - مختوم و موشّح به مدح کننده ی در خیبر ارواح العالمین له الفدا — بوی جان آید زتار موی تو
- شمارهٔ ۹۵ - مزیّن به منقبت عین الله الخالق حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام — ای آفتاب از مه روی تو آیتی
- شمارهٔ ۹۰ - در ولایت با سعادت حضرت سیّد الشهداء علیه السلام — سومین روز شعبان شده طالع آن ماه
- شمارهٔ ۹۹ - در وصف قوش شکاری گوید — گه نخجیر زوبین چنگ قوشم
- شمارهٔ ۱۰۳ - در مدح حضرت اشرف ظلّ السلطان دامت شوکته — ساقی به یاد لعل تو چون ساغر آورد
- شمارهٔ ۱۰۱ - ایضاً در تاریخ آئینه کاری حرم مطهر حضرت امام زاده حمزه علیه السلام — ایزد بخشنده در پناه شهنشاه
- شمارهٔ ۱۰۰ - در تاریخ آئینه کاری حرم محترم حضرت امام زاده حمزه علیه السلام — چو روزگار شهنشاه کامکار آمد
- شمارهٔ ۹۸ - در مدح سلطان مغفور ناصرالدین شاه — نوبهار آمد و باد سحری غالیه‌بوست
- شمارهٔ ۱۰۲ - در تهنیت ولادت امیر دوست محمد خان گوید — رسید مژده که سرسبز گشت نخل امید
- شمارهٔ ۱۰۴ - در ستایش سلطان مظفرالدّین شاه قاجار — به گه کودکی مرا استاد
- شمارهٔ ۹۷ - در تهنیت جلوس مظفرالدین شاه و نیایش صدراعظم — به شاه باد مبارک، قبای سلطانی
- شمارهٔ ۱۰۷ - در مدح شاه فقید سعید ناصرالدین شاه می فرماید — نو بهار آمد و آراست چمن را چو عروس
- شمارهٔ ۱۰۵ - در ثنای سلطان سعید مغفور ناصرالدین شاه — حبّذا شهباز شاهنشاه چون پروا کند
- شمارهٔ ۱۱۰ - ) — شد زدار محن به دار نعیم
- شمارهٔ ۱۰۹ - در تیر زدن شاه مبرور بر پلنگ — شد زمین سیم گون از تیر خسرو لعل رنگ
- شمارهٔ ۱۱۱ - خطاب به حضرت والا شاهزاده شمس الشعرا گوید — ایا شمس گردون فضل و بلاغت
- شمارهٔ ۱۰۶ - در اعطای تشریف شاهنشاهی به جناب دوست محمد خان معیّر الممالک — شکر خدا که از اثر بخت کامکار
- شمارهٔ ۱۰۸ - در مدح سلطان سعید شهید ناصرالدین شاه — فرخنده باد نوروز بر شهریار آفاق
- شمارهٔ ۱۱۲ - در رثاء و تاریخ رحلت سلطان سعید ناصرالدّین شاه — سزد بگرید گردون اگر به حال زمین
- شمارهٔ ۱۱۷ - در مدح مظفر الدّین شاه و صدر اعظم — به آب و رنگ، دو گل راست اعتبار یکی
- شمارهٔ ۱۱۸ - مختوم به مدح قنبر علی مرتضی علیه السلام — بشنو پند من ای خواجه بسی سود بری
- شمارهٔ ۱۱۹ - موشّح به اسم مبارک حضرت علی مرتضی علیه السلام — چون شمع گر به بزم وفا ترک سرکنی
- شمارهٔ ۱۲۰ - و له ایضاً علیه الرحمه — چشم آن دارم کز آن آتش که بر تن می‌زنی
- شمارهٔ ۱۱۴ - در مدح امیر دوست محمد خان معیّر الممالک دام مَجده — خجسته طلعت والای ناصرالدین شاه
- شمارهٔ ۱۱۳ - در ولادت میرزا کاظم فرزند سعادتمند میرزا حسن — فروغ بزم جهان نمود وجه حسن
- شمارهٔ ۱۱۶ - در مدح آقا سید صادق طباطبایی — فرخنده باد نوروز بر قبلهٔ خلایق
- شمارهٔ ۱۱۵ - در تهنیت قرن شهید مبرور ناصرالدّین شاه طاب ثراه — به ماند بر سریر کامرانی
- شمارهٔ ۱۲۵ - منه علیه الرحمة و الغفران — دام ره خلقی شده، بندی که تو داری
- شمارهٔ ۱۲۷ - و له ایضاً علیه الرحمة — صدف دیده شد از اشک روان دریایی
- شمارهٔ ۱۲۱ - مزیّن به منقبت حضرت ولایت پناه — بگذار خواجه زسر، خواب خوش سحری
- شمارهٔ ۱۲۸ - مختوم به مدح و منقبت حضرت شاه مردان علیه السلام — عشق بخشنده مرا حشمت و جاه عجبی
- شمارهٔ ۱۲۶ - و له ایضاً فی التّشبیب و التّحبیب — جم رفت و نماند از وی، بر جای به جز جامی
- شمارهٔ ۱۲۲ - موشّح و مختوم به مدح ساقی کوثر امیرمؤمنان علی علیه السلام — حبذا شیوهٔ رندی و خوشا بی‌باکی
- شمارهٔ ۱۲۳ - در منقبت شاه ولایت حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام — خوشا دمی که لبم را به لب چو جام نهی
- شمارهٔ ۱۲۴ - و له ایضاً علیه الرحمة و الغفران — در سفر گویند فردا می‌روی
- شمارهٔ ۱۳۵ - در تاریخ وفات محیط سروده شده — رفت از جهان به ماه صفر صد هزار حیف
- شمارهٔ ۱۳۳ - قطعه — ای وفا ای که در وفاداری
- شمارهٔ ۱۳۲ - در قطعه در تقاضای مرمّت عمارت خود فرماید — ای خواجه که کار توام مدح و ثنا بود
- شمارهٔ ۱۳۴ - در مدح جنّت مکان علی قلی میرزا طاب ثراه — وقت است زچهره پرده برداری
- شمارهٔ ۱۳۰ - در تاریخ فوت ضیاء السلطنه فرماید — یگانه گوهر دریای عصمت
- شمارهٔ ۱۳۱ - در تاریخ وفات نجف قلی خان فرماید — ای آن که بر مزار غریبان کنی گذار
- شمارهٔ ۱۲۹ - ترجیع بند در مدح ابوالائمه شاه ولایت علیه السلام — ای دل شده عاشقان بشارت