شمارهٔ ۱۳۲ - در قطعه در تقاضای مرمّت عمارت خود فرماید محیط قمی
محیط قمی / هفت شهر عشق / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای خواجه که کار توام مدح و ثنا بود
هرجا که نام نیک تو تحریر می‌شود
ویران شدم چنان که به فکر عمارتم
هرچند خواجه زود قتد دیر می‌شود
دارم یکی سرا که بر او تند اگر وزد
باد سحرگهی، زبر و زیر می‌شود
با این همه خرابی معمار لطف تو
گر همتی نماید تعمیر می‌شود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به مدح و ستایش از شخصی اشاره دارد که نام نیک او در هر جایی ذکر می‌شود. شاعر احساس ویرانی و خرابی در وجود خود را بیان می‌کند و می‌گوید که اگرچه او در حال خراب شدن است، اما وجود این خواجه می‌تواند به ساخت و ساز و بهبود وضعیت او کمک کند. در نهایت، شاعر امیدوار است که با یاری خواجه، اوضاع بهتری به وجود آمده و تعمیر شود.