شمارهٔ ۷۱ - مختوم و موشّح به مدح آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم محیط قمی
محیط قمی / هفت شهر عشق / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
افکنده موی یارم، بس عقده‌ها به کارم
آشفته‌تر ز حالم، گردیده روزگارم
هرچند پار هم بود، دیوانگی شعارم
امسال شور مستی، افزون بود زپارم
مستم ولی نه از می، سرمست لعل یارم
باشد مدام مستی، زآن راح پر خمارم
بخشیده بی نیازی ، از خلق ، کردگارم
از دولت قناعت، سلطان روزگارم
مولی الکرام صادق، خواجه بزرگوارم
مدح محمد و آل، باشد «محیط» کارم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این اشعار از عشق به یار و تأثیر آن بر حال و روزش صحبت می‌کند. او به حس آشفته‌احوالی و دیوانگی اشاره می‌کند که در این سال نسبت به سال قبل بیشتر شده است. شاعر به مست بودن خود از عشق یار اشاره می‌کند، نه از شراب. همچنین از قناعت و بی‌نیازی خود از دیگران به عنوان نعمتی از سوی خداوند یاد می‌کند. در نهایت، مدح پیامبر محمد و خاندان او را به عنوان محور کار خود بیان می‌کند.