بخش ۲۰ - جواب نامه نوشتن ارژنگشاه به هیتالشاه گوید عثمان مختاری
عثمان مختاری / شهریارنامه / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
چنین پاسخ نامه گردید زود
که جز رزم نبود دگر هیچ سود
چو فردا سر از خواب دوشین کشم
سپه بار دیگر بدین کین کشم
درآیم به میدان هیتال شاه
یکی رزم سازم درین کینه گاه
به بینیم تا بر که باشد سپهر
سپهر بلند فروزنده مهر
فرستاده آن نامه بگرفت برد
به نزدیک هیتال با وی سپرد
و زین روی ارژنگ فرمود کوس
نوازند هنگام بانگ خروس
که فردا کمر کینه را بسته ام
که از رزم هیتال دلخسته ام
چو فردا کشد تیغ تیز آفتاب
غو کوس سازد تهی سر ز خواب
یکی رزم سازیم در کینه گاه
که از خون زند موج دریا به ماه
بگفت این و شد زی سراپرده شاه
بخوابید بر تخت آن نیکخواه
سپهدار آمد به خرگاه باز
بخوابید بر تخت زر سرفراز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، فردی نامه‌ای می‌نویسد که جز رزم و جنگ به هیچ چیز نمی‌اندیشد. او تصمیم می‌گیرد تا فردا در میدان نبرد با دشمنی به نام هیتال مقابله کند و کینه‌ای که در دل دارد را در میدان جنگ خالی کند. او خطاب به فرستاده می‌گوید که صبح زود، هنگامی که خورشید طلوع کند، باید صدای طبل جنگ (کوس) را به صدا درآورد و آماده رویارویی با هیتال باشد. او به خواب می‌رود و منتظر صبح و آغاز جنگ است، در حالی که فرماندهی نیز به خرگاه باز می‌گردد و بر تخت زرین می‌خوابد. این اشعار به انتظارات نبرد و عزم رزمنده برای پیروزی اشاره دارد.