شمارهٔ ۱۱۸ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از روزگار خوشی که قبلاً داشته سخن می‌گوید. او به شب‌های قدر و روزهای نوروز که نماد شادی و سعادت هستند اشاره می‌کند. اما اکنون به خاطر برخی مشکلات و موانع، نه شبش شب است و نه روزش روز، و احساس ناامیدی و غم می‌کند.