شمارهٔ ۱۴۰ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای کاوردت ز نطفه‌ای ایزد پاک
وآخر دهدت جا به یکی تیره مغاک
می‌نوش و بزی شاد که بس چون من و تو
پیدا شد از آب و گشت پنهان در خاک
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به مفهوم زندگی و مرگ اشاره می‌کند. او می‌گوید که انسان از نطفه‌ای پاک و مقدس خلق شده است، اما در نهایت به مکانی تاریک و ناشناخته خواهد رفت. شاعر از خواننده می‌خواهد که از زندگی لذت ببرد و شاد باشد، چرا که همه‌ی ما از آب به وجود آمده‌ایم و در نهایت به خاک بازمی‌گردیم.