نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۶ مشتاق اصفهانی

مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

هستیست گلی کزوست ما را دل‌تنگ

ما دامن او چو خار داریم به چنگ

باد ار بردش بهرچه افسوس خوریم

زین گل که نبود ازو نه آب و نه رنگ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و دلتنگی است. شاعر به گلی اشاره می‌کند که باعث دل‌تنگی او شده و به این موضوع اشاره می‌کند که ما به این گل (عشق) وابسته‌ایم، در حالی که خودمان به آن آسیب زده‌ایم. اگر باد او را ببرد، غصه می‌خوریم که از این گل، نه آب و نه رنگی باقی می‌ماند. این شعر نشان‌دهنده حسرت و از دست دادن است.