نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۲ مشتاق اصفهانی

مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از جور سپهر واژگون می‌گریم

هردم ز دم دگر فزون می‌گریم

چون شیشه که گردد پر و خالی ز شراب

خون می‌خورم از حسرت و خون می‌گریم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از ناگواری‌های زندگی و دنیای ناپایدار خود شکایت می‌کند و با هر نفس، غم و اندوهش بیشتر می‌شود. او به نوعی از حسرت و ناکامی سخن می‌گوید، به گونه‌ای که احساساتش همچون شیشه‌ای پر و خالی می‌شوند و او با درد فراوان اشک می‌ریزد.