نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹ مشتاق اصفهانی

مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

آگه نتوانی چو شد از فطرت پست

زانگونه تو از حقیقت کار که هست

مگذار زمانی قدح باده ز دست

در بیخبری مرا چه هشیار و چه مست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر انسان نتواند به فطرت واقعی خود نزدیک شود و از حقیقت وجودی‌اش دور بماند، بهتر است از خوشی‌ها و لذت‌های زندگی غافل نشود. او تأکید می‌کند که در حالت نادانی، چه هوشیار باشد و چه مست، نباید زمان را از دست بدهد و باید از لذت‌های زندگی بهره‌مند شود.