شمارهٔ ۲۰۲ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
روزی مشتاق بر دماغ من و تو
بوئی نخورد از گل باغ من و تو
اما هر شب ز آتش داغ من و تو
افروخته تا صبح چراغ من و تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به عشق و علاقه عمیق بین دو نفر اشاره دارد. شاعر به این نکته می‌پردازد که شاید در گذشته بویی از محبت و زیبایی‌های رابطه‌شان برداشت نشده، اما هر شب به خاطر داغ عشقشان، چراغ امید و عشق روشن مانده است.