شمارهٔ ۲۰۴ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای شمع که سوز جسم کاه من و تو
بر آتش دل بود گواه من و تو
خاموش که از شعله آه من و تو
روشن نشود روز سیاه من و تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به شمعی اشاره می‌کند که سوز و سوختن آن نشان‌دهنده آتش دل و عشق میان من و تو است. او می‌گوید که اگر شمع خاموش شود، شعله‌ی آه و درد ما هم خاموش خواهد شد و در نتیجه روز سخت و تاریک ما روشن نخواهد شد. به‌عبارتی دیگر، عشق و احساسات ما با وجود سوختن و رنجش‌ها زنده است و خاموشی آن به معنی از دست دادن این احساسات است.