شمارهٔ ۲۰۶ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چشمم که سرشک لاله‌گون آید ازو
پیوسته چو زخم تازه خون آید ازو
نم در جگرم ز کریه نگذاشته است
وقتیست که لخت دل برون آید ازو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از احساسات عمیق خود صحبت می‌کند. چشمش مانند لاله‌ای پر از اشک است و این اشک‌ها همچون زخم تازه‌ای خون می‌ریزند. او بیان می‌کند که درد و رنج درونش به حدی است که دیگر نتوانسته‌است آن را تحمل کند و دلش به شدت در حال بیرون آمدن از سینه‌اش است. این ابیات تصویری از غم و اندوه عمیق شاعر را به نمایش می‌گذارد.