شمارهٔ ۲۱۰ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به عشقی اشاره می‌کند که تا زمانی که دیگران از احساساتش خبر نداشتند، مشکل خاصی وجود نداشت. اما حالا که عشقش مشهور شده و شناخته شده است، او آرزو می‌کند که کاش این عشق فاش نمی‌شد. به نوعی، شاعر از عواقب شهرت عشقش ناراضی است.