شمارهٔ ۲۱۳ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا چون گلم آسایش دامن بودی
دلتنگتر از غنچه بگلشن بودی
رفتی ز بر من و شکفتی اکنون
من بیتو چنانم که تو با من بودی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر احساس دلتنگی و تنهایی خود را پس از رفتن معشوقش بیان می‌کند. او می‌گوید که در حضور معشوق، آسایش و آرامش داشت، اما اکنون که او رفته، احساس دلتنگی و یأس بیشتری دارد، به گونه‌ای که بدون او مانند گل رنج می‌کشد و تمام شادابی‌اش از بین رفته است.