شمارهٔ ۲۲۱ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و کینه سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که آتش کینه‌ی معشوقش دلش را شعله‌ور کرده است و او باوجود غم‌هایش، هنوز سوخته نیست. همچنین اشاره می‌کند که در مکتب عشق، علم وفا و محبت را آموخته است، دانشی که قابل یادگیری نیست.