نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۷ مشتاق اصفهانی

مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آنکه سرگشم از غمت گلگونست

حالم ز فراق تو چه گویم چونست

کامم خالی ز شهد و لبریز ز زهر

جامم تهی از باده و پر از خونست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر حسی عمیق از اندوه و فراق است. شاعر از درد جدایی و نبودن محبوبش می‌گوید، به گونه‌ای که احساسش خالی از شادی و شیرینی است و به جای آن پر از تلخی و خون حقیقت زندگی می‌شود. او به شدت درگیر غم و دلتنگی است و نمی‌داند چطور این احساسات را توصیف کند.