شمارهٔ ۶۹ مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مشتاق که نقد دل نهانی بتو داد
جان را آخر ز ناتوانی بتو داد
گفتی دو سه روز شد فلان پیدا نیست
قربان سر تو زندگانی بتو داد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده از عشق و احساسات عمیق خود سخن می‌گوید. او با شوق و ذوق می‌گوید که قلب و جانش را به عشق معشوق سپرده است و از ناتوانی‌اش سخن می‌گوید. او به یاد می‌آورد که معشوقش مدتی است که در دسترس نیست و به خاطر عشقش، جانش را فدای او کرده است.