شمارهٔ ۷۱ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از غم و اندوه خود می‌گوید که بر اثر این غم، روح و دلش تحت تأثیر قرار گرفته و آرامش را از دست داده است. او به تصویر قطره‌های اشکی اشاره می‌کند که در نهایت جمع شده و به جاری شدن سیلی منجر شده که همه چیز را از او گرفته و ویران کرده است.