شمارهٔ ۷۲ مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به گذر زمان و زودگذری عمر اشاره می‌کند. او می‌گوید که حتی اگر عمر انسان هزار سال هم باشد، باز هم به سرعت می‌گذرد و در این مسیر، لحظات ناخوشایندی در زندگی وجود دارد. به عبارت دیگر، همه چیز در حال تغییر و گذراست و هیچ چیز پایدار نیست.