شمارهٔ ۲۴ - تاریخ وفات آقا علی‌اکبر مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به بیان غم و اندوه خود از دست دادن علی اکبر می‌پردازد. او علی اکبر را به میوه‌ای شبیه می‌داند که مانند درخت نخل بارور است و به معصومیت و بزرگی او اشاره می‌کند. شاعر از دست رفتن رحمت و فیض او مشابه باران و ابر بهاری را دریغ می‌کند. همچنین، به ثروت و بخشندگی او نسبت به نیازمندان اشاره می‌کند. وقتی‌که زمان فوت او فرا می‌رسد، روحش به گلزار بهشت پرواز می‌کند و درخت طوبی را می‌بیند. او با ارج نهادن به ویژگی‌های اخلاقی علی اکبر، مرگ او را به فصل بهاری تشبیه کرده و در نهایت از ورودش به بهشت سخن می‌گوید.