نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۵ مشتاق اصفهانی

مشتاق اصفهانی / ماده تاریخ / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)

آه از آن کودک نورس که بود

از غم ایام خراشیده چهر

توسن کین تاخت چو بر پیکرش

جور سپهر و ستم ماه و مهر

گفت خرد از پی تاریخ او

گشت لگدکوب جفای سپهر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره‌ی یک کودک بی‌نوا و آسیب‌دیده است که تحت تأثیر سختی‌ها و مشکلات زندگی قرار دارد. او با غم و رنج به دنیا آمده و چون سوار بر اسبی، با کین و دشمنی‌های زندگی مواجه است. خرد و دانش در پی تاریخ و سرنوشت او هستند، اما او در برابر ناملایمات و ظلم‌های زندگی، لگدکوب و افسرده شده است.