نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰ - تاریخ زفاف مشتاق اصفهانی

مشتاق اصفهانی / ماده تاریخ / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

جوان جوان بخت و فیروز طالع

ثمین گوهر رشته نسل آدم

رفیع المکانی که صد پایه قدرش

نهاده قدم بر سر عرش اعظم

از آن نام نامیش گردیده صادق

که چون صبح در راستی میزند دم

ببر کرد تشریف دامادی و شد

دل او پر و خالی از شادی و غم

غرض آن برازنده نخل دلاور

که پیوسته چون سروسبز است و خرم

چو با شاهد کامرانی درآمد

به یک حجله چون مغز بادام توأم

رقم کرد مشتاق تاریخ سالش

دوتا بنده کوکب قرآن کرد با هم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن توصیفی شاعرانه از جوانی خوشبخت و خوش‌طالع است. او که به دلیل جایگاه بلندش در جامعه و ویژگی‌های نیکو به "صادق" مشهور شده، به ازدواج و آغاز زندگی مشترک پرداخته است. این جوان در اوج شادی و غم با همسرش به کانون گرم خانواده قدم می‌گذارد. توصیفاتی مانند "نخل دلاور" و "سروسبز" به شکوه و رونق زندگی‌اش اشاره دارد و در نهایت، تاریخ ازدواجش با ذکر نمادهایی همچون "کوکب" و "قرآن" ثبت می‌شود.