شمارهٔ ۳۵ - تاریخ بنای تکیه مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / ماده تاریخ / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)
زبده اهل کرم آقا نبی
صاحب عز و شرف و احتشام
آنکه صحاب کف فیاض اوست
فیض‌رسان همه خاص و عام
آنکه ز خمخانه لطفش بود
پیر و جوان را می عشرت به جام
ساخت یکی تکیه که از خرمی
دم زند از روضه دارالسلام
آورد از طوف حریمش صفا
نکهت فردوس برین بر مشام
از پی جمعیت صاحبدلان
گشت چو این تکیه دلکش تمام
روح قدس کآورد از دوست وحی
از پس این پرده زنگارفام
از پی تاریخ به مشتاق گفت
به بود از خلد برین این مقام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به مدح آقا نبی، فردی با عزت و شرافت، پرداخته و او را به عنوان منبع فیض برای همه مردم معرفی می‌کند. او به ویژه از لطف و کرمش یاد می‌کند که به جوانان و پیران خوشی و لذت می‌بخشد. شاعر همچنین از تکیه‌ای که او ساخته سخن می‌گوید، جایی که دل‌ها به صفا و آرامش می‌رسند و روایتی از بهشت را تداعی می‌کند. در نهایت، تصویری از روح قدس و وحی را به دوستش منتقل می‌کند و می‌گوید این مقام برتر از هر باغ بهشتی است.