شمارهٔ ۳۸ - تاریخ شهادت میرزا رحیم مشتاق اصفهانی
مشتاق اصفهانی / ماده تاریخ / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
واحسرتا که غوطه زد آخر بخاک و خون
چون صید خورده تیر جفا میرزا رحیم
جز زخم کین نچید گلی زین چمن گذشت
بس تندتر ز باد صبا میرزا رحیم
از لب پی شکایت اعدا به پیش دوست
گردد چو غنچه مهرگشا میرزا رحیم
آه از دمی که همچو گل از خاک سرزند
خونین کفن بروز جزا میرزا رحیم
القصه چون شهید جفا گشت و جا گرفت
بر صدر محفل شهدا میرزارحیم
مشتاق گفت از پی تاریخ فوت او
بس حیف از آن شهید جفا میرزارحیم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از میرزا رحیم یاد می‌کند که به دست جفا و ظلم به خاک و خون افتاده است. او مانند صیدی که به تیر جفا گرفتار شده، نتوانسته از دنیای پر از درد و رنج گلی بچیند. با این حال، او با دل شکسته به سمت دوست می‌رود و ناله می‌کند. شاعر از دمی صحبت می‌کند که او ممکن بود مانند گل از خاک برآید، اما به خونین کفن در روز جزا می‌رسد. در نهایت، میرزا رحیم به عنوان یک شهید در محفل شهدا جا می‌گیرد و از مرگ او با حسرت یاد می‌شود.