شمارهٔ ۶ - تاریخ فوت میرمعصوم مشتاق اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عالم فاضل جناب میرمعصوم است که دانش و رأی او بسیار روشن و درخشان بود. افرادی که در محیط علم او بودند، مانند گوهری بودند که به تهی‌دستان معنی می‌تابیدند. اما ناگاه عمر او به انتها رسید و در غروب زندگی‌اش، عالم به چشم دیگران تیره و دلگیر شد. پس از فوت او، دوستانش مانند شمعی که می‌سوزد و اشک می‌ریزند، دچار غم شدند و دل‌هایشان مانند داغی در سینه‌شان می‌سوزد. یاد او باقی ماند و تاریخ فوتش ثبت شد و به بهشت رفت.