بخش ۱۹۰ - جواب دادن بازرگان پادشاه را ملا احمد نراقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت‌ها، شخصیتی به نام ارسلان از طالع خوب خود سخن می‌گوید که نه تنها از خودش، بلکه از خداوند ناشی می‌شود. او با اشاره به دست گرفتن خاک، به طور نمادین اجازه می‌دهد که از زمین گوهر بیرون آید. وقتی که دستش را باز می‌کند، انگشتری ظاهر می‌شود که مانند خورشید درخشان است. این شاه از او می‌خواهد خرماهایش را برای خرید ارائه دهد و سپس بیشتر از او پاداش می‌گیرد. تاجرزاده نیز به این نکته اشاره می‌کند که این نوع وفاداری و خوش شانسی به او نیز تعلق دارد و از دیگران نمی‌خواهد درباره دانش و تجربه‌اش سؤال کنند، زیرا نگران است که زر گرانبهایش را به خانه ببرد و دچار دلهره شود.