نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲ ملا احمد نراقی

ملا احمد نراقی / مثنوی طاقدیس / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

می‌زدندی فاش بی اندازه‌تر

کوس رسوایی بلند آوازه‌تر

آری آری عاشقان برحسن یار

عاشقند و حسن باشد پرده‌دار

عشق معشوقان ولی بر عشقهاست

عشق خود آتش مزاج و بی حیاست

حسن را جان بخشی و دلداری است

عشق را خصلت همه خونخواری است

حسن خوبان پرده شد بر عشقشان

عشقشان برحسنشان آمد نهان

ورنه عشق دلبران افزونتر است

لیلی از مجنون بسی مجنونتر است

عاشقان را عشق اگر باشد یکی

عشق معشوقان بود صد بی شکی

دوستی با هر که داری ای پسر

باشد او را مهربانی بیشتر

زین سبب فرمود حق با بندگان

سوی من آیید ای آیندگان

راه من پویید کاین را هست و بس

عشق من جویید نی هر خار و خس

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به بررسی عاشقانه و مفهوم عشق می‌پردازد. عاشقان، به خاطر زیبایی و حسن یارشان عاشق‌اند و عشق آنان به معشوق، پرده‌داری است که ایشان را می‌پوشاند. عشق واقعی آتشین و بی‌قرار است، در حالی که حسن معشوق، آرامش و دلداری به عاشق می‌بخشد. عشق معمولاً به خاطر زیبایی معشوق پنهان می‌ماند و عشق واقعی همواره بیشتر و عمیق‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد. شاعر همچنین اشاره می‌کند که دوستی و مهربانی با دیگران از سوی خدا به بندگان توصیه شده است و انسان را به پیگیری عشق حقیقی و معنادار دعوت می‌کند. در نهایت، شاعر از خواننده می‌خواهد که به جستجوی عشق واقعی برود، نه چیزهای سطحی و بی‌ارزش.