بخش ۴۹ - در بیان اینکه پیغمبر از پدر مهربانتر است ملا احمد نراقی
ملا احمد نراقی / مثنوی طاقدیس / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
شغل او تحصیل آب و نان تو
کار این ترتیب قوت جان تو
او تو را آرد به این ماتمکده
سازدت همخانهٔ دیو و دده
این رها از دیو و دد سازد تو را
هم برون زین لجه اندازد تو را
تا سرای خاص سلطانت برد
تا به خلوتگاه جانانت برد
او چراغ از بهر تو روشن کند
این تو را خورشید نور افکن کند
او برایت جرعهٔ آب آورد
این تو را تا چشمهٔ حیوان برد
او دو روزی همره تو بیش نیست
جز به فکر کار و بار خویش نیست
این همیشه همدم و غمخوار توست
در دو عالم فکر کار و بار توست
یاری این مر تو را ای خوش عذار
باشد از گهواره، وان از گاهیار
او کند همراهی تو در لحد
این تو را همراه باشد تا ابد
دل فدای غمگساریهای تو
جسم و جان قربان یاریهای تو
یا رسولالله یا مولیالوری
یا دواءالقلب من داءالهوی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره مقام و نقش پیامبر اسلام (ص) در زندگی انسانهاست. شاعر ابتدا اشاره میکند که شغل و کار انسان تنها تأمین معیشت و روزی اوست، اما پیامبر (ص) او را از ناراحتیها و مشکلات دنیوی رها میکند و به آرامش و سعادت میرساند. او انسان را به سرای خاصی هدایت میکند و در این راه، موانع را از سر راهش برمیدارد. پیامبر (ص) همچون چراغی در زندگی و خورشیدی در دل انسانهاست، و با آوردن آب حیات، آنان را به زندگی بهتر هدایت میکند. در نهایت، شاعر از یاری و محبت پیامبر (ص) یاد میکند و از او به عنوان همدمی جاودان در دو دنیا یاد میکند.