شمارهٔ ۴۷۰ سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به زیبایی و لطافت لحظات می‌پردازد و پیشنهاد می‌کند که از زیبایی‌های زندگی بهره‌مند شویم. او به شمعی اشاره می‌کند که در آغوش ما جا دارد و به تماشای گلستان و بهار دعوت می‌کند. همچنین به نیاز ما به محبت و توجه اشاره می‌کند و می‌گوید که باید به زندگی و زیبایی‌های آن توجه کنیم. شاعر از تلاش برای جلب خریداران در بازاری خالی و از لذت نوشیدن شراب در کنار دوستان سخن می‌گوید. او همچنین از باغبان می‌خواهد تا زیبایی‌های گلزار را برای استفاده دیگران باز کند و در نهایت، بر زیبایی گل‌ها و رنگ‌های خوش‌آیند تأکید می‌کند. این شعر دعوتی به زندگی شاد و ساده و بهره‌مندی از لحظات خوب است.