شمارهٔ ۱۱ سیدای نسفی
سیدای نسفی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
در کوی تو خویش را عدم فرض کنم
صد جان دگر به پای تو قرض کنم
سبب نظم رباعی اینست: عبدالرحمن بکاول برادر جاوم بی اتالیق محرمی داشته که او را خواجه بامیر می گفته اند ملا این رباعی را به او گفته اند.
عمریست به حال من نمی پردازی از دست تو با میر روم عرض کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
سبب نظم این رباعی این است که عبدالرحمن بکاول، برادر جاوم، رابطه‌ای نزدیک با خواجه بامیر داشته است. این رباعی به او تقدیم شده و موضوع آن بیان احساسات عمیق شاعر نسبت به محبوبش است. شاعر می‌گوید در کوی محبوب خود، خود را بی‌وجود فرض می‌کند و حاضر است جان‌های زیادی را برای او قربانی کند. او از بی‌توجهی محبوبش ناراضی است و تصمیم دارد از طرف خود، به خواجه بامیر این موضوع را عرض کند.