شمارهٔ ۱۰۴ - طنبوری سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از یادآوری یک شب زیبا با شوخی و دلربایی می‌گوید که به خانه‌اش آمده و با خود آهنگی زیبا آورده است، اما سپس آن آهنگ را گم کرده و می‌رود.