شمارهٔ ۱۱۴ - کپانی سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غمی از عشق آن شوخ کپانی دارم که مانند سنج فریاد می‌زنم. او با عشقش مانند ماش و برنج، ریش مرا به هم ریخته است.