شمارهٔ ۱۲۵ - گلخن تاب سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به حالتی از عذاب و درد درونی اشاره دارد که به نوعی شبیه به آتش در تنور است. او از احساسات شدید و سوزان در درون خود سخن می‌گوید و به نوعی در تلاش برای درک و مقابله با این حالات می‌باشد.