شمارهٔ ۱۳۲ - کرنایی سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت به زیبایی و جذابیت گفتار عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید که عشق همچون طلا خود را به رخ می‌کشد و با فریادهایش گوش‌های عاشقان را نیرنگ می‌زند و آنها را از واقعیت دور می‌کند.