شمارهٔ ۱۳۴ - سورنایی سیدای نسفی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت درباره یک شوخ و سرزنده است که به عشق و محبت علاقه دارد و برای نشان دادن احساساتش، مرتباً انگشتانش را در دهانش می‌گذارد. این تصویرگر رفتارهای بازیگوشانه و هیجان‌انگیز او در دنیای عاشقانه است.